مدیر مسئول روزنامه تهران‌امروز در یادداشتی اعلام کرد که «لوگوی تهران‌امروز را همراه با حس‌ غم‌انگیزی اصلاح خواهیم كرد تا ان‌شاء‌الله بحث‌های پیرامون آن خاتمه یابد و ما هم به كارمان برسیم.»

رسول بابایی نوشت :حكایت ما از آنجا آغاز شد كه روزی در جلسه‌ای، دوستی نسخه‌ای از نشریه پرتوسخن كه گویا وابسته به موسسه امام‌خمینی قم كه ریاست آن برعهده آیت‌الله مصباح‌یزدی است ارائه كرد كه در آن مطلبی با عنوان «تهران‌امروز هر روز می‌رقصد» آمده بود.
اول احساس كردم موضوع پیرامون محتوای روزنامه است و از این سنخ مطالب كه روزنامه ما مثلا خوش‌رقصی داشته در برابر كسی یا كسانی یا از این قبیل ولی با كمال تعجب دیدم نه، مساله پیرامون لوگوی روزنامه است و اینكه این لوگو شكل زنی است كه می‌رقصد و حروف چنان كنار هم چیده شده كه شكل زن رقاصی را به خود بگیرد. پس از جلسه، حرف و حدیث‌های بسیاری پیرامون این مطلب پیش كشیده شد. همه بالاتفاق از ذهن خلاق! صاحب مطلب شگفت‌زده شده بودند، دوستی می‌گفت روان‌كاوی در حد زیگموند فروید و ژاك لكان احتیاج است كه ناخودآگاه این فرد و عقده‌های سركوب‌شده و نیازها و خواست‌های ناكام او را تحلیل كند. ولی باور كنید در آن جلسه هیچ‌كس نتوانست ذهنیت نویسنده را تجسم كند و نشان دهد كه منظور او چه بوده است و بنده تا زمانی كه طرحی كه در اینترنت پیرامون این موضوع منتشر شده بود را ندیده بودم اصلا نمی‌توانستم منظور نویسنده را دریابم. آن موقع هم كه طرح را دیدم احساس كردم بیشتر شبیه یك موجود ناقص‌الخلقه است تا شبیه زنی كه می‌رقصد. به‌نظر من شوخی بی‌مزه‌ای بود كه تصور نمی‌كردم اهمیت چندانی داشته باشد. تحلیلی هم داشتم كه مایه خوشحالی‌ هم بود، این بود كه دوستان پرتوسخن نتوانسته‌اند در حوزه محتوایی مطلبی را پیدا كنند و نهایتا به لوگو (به‌تعبیر رایج جوانان امروزی) گیر داده‌اند. مطالبی كه بیشتر در فضای مجازی پیرامون این موضوع منتشر می‌شد از زاویه تحلیل ذهنیات نویسنده پرتوسخن بود اما زمانی احساس كردم موضوع اندك‌‌اندك از یك شوخی بی‌مزه فراتر رفته و دارد طعم تلخی پیدا می‌كند كه تابلوهای تبلیغاتی روزنامه در خیابان‌های تهران را عده‌ای (حتما خودسرانه) پاره كرده‌ و شعارهایی در زیر آن نوشته بودند كه نشان می‌داد این نیروهای خودسر لوگوی تهران‌امروز را یكی از مصادیق جنگ نرم! تلقی كرده‌اند. به‌هر حال احساس كردیم كه حاشیه روزنامه دارد بر متن آن چیرگی پیدا می‌‌كند و هرگاه و هرجا كه صحبت از تهران‌امروز است بیشتر پیرامون حواشی موضوع بحث می‌شود تا اصل آن. در دیداری كه اخیرا با دكتر محمدعلی رامین، معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد داشتیم بحث‌های متعددی صورت گرفت پیرامون وضعیت مطبوعات، سوءتفاهماتی كه پیرامون حضور و نحوه عملكرد ایشان ایجاد شده و از آرزوها و آرمان‌ها و ایده‌هایی كه برای مطبوعات دارد كه به‌نظر من انتشار آنها به آن شكلی كه در آن جلسه مطرح شد می‌تواند به بهبود رابطه معاونت مطبوعاتی به رسانه‌ها كمك كند. در آن جلسه پیرامون لوگوی روزنامه و شائبه‌ها و شبهاتی كه پیرامون آن ایجاد شده هم بحث شد.
روند تهیه لوگو، طراح آن و نظارت آقای ابراهیم حقیقی، استاد برجسته گرافیك ایران بر روند تهیه لوگو و گرافیك روزنامه را توضیح دادم داخل پرانتز عرض كنم كه استاد بزرگوار لطف فرموده بودند و وقت گرانبهایی را برای روزنامه ما اختصاص دادند و اگر حسن و ویژگی‌ای در گرافیك و لوگوی تهران‌امروز وجود دارد و سنت‌شكنی‌هایی در آن صورت گرفته به لطف و مرحمت استاد عزیز و همچنین هنر آقای دامون خانجان‌زاده و خلاقیت‌های علیرضا میرزامصطفی، مدیر هنری روزنامه بوده است.  این نكات را گفتم چون این شائبه‌ ایجاد شده بود كه در واقع این لوگو زن بالرینی است (بنده كه البته همچو رقاصه‌ای را ندیده‌ام) كه ما آن را از اینترنت برداشته‌ایم. دكتر محمدعلی رامین می‌گفت با این همه به‌هر حال شائبه‌ها و سوءظن‌هایی در مورد لوگوی روزنامه ایجاد شده و بهتر است اصلاحاتی در آن صورت گیرد تا این موضوع رفع شود، (البته برخی از اعضای محترم هیات نظارت بر مطبوعات هم چنین پیشنهادی را ارائه فرموده بودند) كه عرض كردم لوگوی یك روزنامه به‌عنوان نماد آن، چیزی نیست كه بشود به این راحتی آن را عوض كرد ولی ما به احترام آقای دكتر محمدعلی رامین نویسنده و متفكر (نه معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد)، به احترام اعضای هیات نظارت بر مطبوعات اصلاحات لازم را در لوگو صورت خواهیم داد. چرا كه احساس می‌كنیم چون كار فرهنگی اقتضائات خودش را دارد نباید اجازه داد حاشیه بر متن غلبه پیدا كند و اینكه اهل هیچ‌گونه لجاجت‌ورزی هم نیستیم. پس به‌زودی لوگوی تهران‌امروز را همراه با حس‌ غم‌انگیزی اصلاح خواهیم كرد تا ان‌شاء‌الله بحث‌های پیرامون آن خاتمه یابد و ما هم به كارمان برسیم.